به من بگو بی وفا حالا یار که هستی خزان عمرم رسید نو بها رکه هستی

مخوام برم دور دورا دلم طاقت نداره دست غم تو داره روزامو میشماره

سلام

درسا زیاده و ما هم چیز نخوندیم چیزی پس وقت کمه.آنقدر چیز دارم بگم که نمیدونم از کجا شروع کنم پس شروع نمی کنم.

 فکر میکنم دیگه حال اونجوری گفتن رو ندارم شاید اون موقع اینقد کار نداشتم سرم شلوغ نبود حالا دیگه اما در کل دانشجو تو شهر غریب اونم ازاد بعد خونه دانشجویی تو گلستان فوتبال تو سالن سازمان برق کم کردن روی  برقی های چمران تو شلم عجب حالی داره (البته تو شلم الان اونا جلو هستن).