هرچگانشان،آبادانمان،فرداي من

هر جور راحتم

ما ظاهرارفقیقان ، بس نا رفیق بودیم

هر پشته اعتمادی

زخمی به خنجر کردیم

هر سینه ی رفیقی ، با تیغ کین دریدیم

خود کرده ها چه آسان ، نسبت به داور کردیم

هر جایی هوس را، با خواهشی براریم

اسکندران ملکین ، صحرای محشر کردیم

با زورقی شکسته، پارو به آب دادیم

چشمان مادران را

دریای احمر کردیم

حالا چه مانده بر جا ،جز مشته خاطراتی

در خاطری شکسته ، اسمی که از بر کردیم

ما خون عاشقان را ، در لاله ها شکستیم

بر حجله های آنان ، آن لاله زیور کردیم

با خون آن دلیران ، آسان وضو گرفتیم

در جام شهد دوستان ، زهر مکرر کردیم

هر جایی هوس را ، با خواهشی براریم

اسکندران ملکین ، صحرای محشر کردیم

با زورقی شکسته ، پارو به آب دادیم

چشمان مادران را

دریای احمر کردیم

حالا چه مانده بر جا ،جز مشته خاطراتی

در خاطری شکسته ، اسمی که از بر کردیم

نوشته شده توسط فردا در 1:15 قبل از ظهر |  لینک ثابت   •